هر سنگی که می‌آید برای پای لنگی است

وقتی عکس جناب سید محمد بطحایی وزیر محترم آموزش‌وپرورش را با چکمه و تا کمر در آب دیدم اول در دل ایشان را تحسین کردم که بارک‌ا... گلی به گوشه جمالت، از مسئولان دیگر عقب نماندی. بعد از آن یاد ضرب‌المثل بالا افتادم چو سیل هم که بیاید پایین شهر و حاشیه‌نشین‌ها را هدف قرار می‌دهد و کاری به آقایان و آقازاده و مسئولان ندارد. زیرا اولین درسی که آنها آموخته‌اند این است که «جایی نخواب که آب آرامش تو را به هم بزند» لذا خانه‌ها که چه عرض کنم کاخ‌ها را چند طبقه آن بالا بالاها می‌سازند. آیا در آمار و اسامی بلازدگان، سیل‌بردگان و خانه خراب‌شده‌ها اسمی از یکی از آقایان و آقازادگان هست؟ شاید هم بعضی از آنان در ایران نبودند و یا در خانه‌های ساخته شده برای روز مبادا به رتق و فتق امور می‌پرداختند. بگذریم. برگردیم به جناب بطحایی و چکمه و سیل و پای لنگ. معلمان دلخوش به وعده پرداخت معوقات تاپایان سال، لطفا نگاه به پای لنگ خود کنند سیل خورد به قوزک پایشان آیا تمام یا بخشی از معوقات را سیل برد؟ به هر حال سپاسگزاریم که در چنین مواردی اول سراغ معلمان می‌آیند و این ایثارگران را فراموش نمی‌کنند.

زبان‌دراز لنگ